W Polsce utarło się że jakiekolwiek pragnienia im są większe tym bardziej nie zasługują na
to by o ich mówić. Traktuje się je jak coś złego jak jakieś tabu.
Taka mentalność prowadzi do lęku przed pomyśleniem o jakimś wspaniałym celu życiowym. Wyobraź sobie że ktoś z rodziny pyta cię kim chcesz być albo jakie masz plany na przyszłość a ty odpowiadasz że chcesz być prezesem dużej spółki, albo kierownikiem sieci sklepów, lub mistrzem sportowym, albo znanym pisarzem.
W większości przypadków spotka cię pobłażliwy uśmiech, niedowierzające spojrzenie i docinki słane przez najbliższych. Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ na osoby cię znające wpływa ich strefa komfortu. Oznacza to że twój obraz w ich umysłach podlega kontroli stałości. Jeżeli zaczniesz robić coś, co sprzeczne jest z obrazem ciebie jaki mają w swoich głowach, zaczną prowadzić batalię byś powrócił do dawnych zachowań i zajęć.
Zauważ że nie można czegoś pragnąc za wiele lub za często. Można jednak pragnąc za mało lub w ogóle. A tym właśnie co popycha nas do wspaniałych osiągnięć to właśnie głębokie, dojrzałe, jasne pragnienia. I właśnie do tego cię zachęcam, do pracy nad jakością własnych pragnień i celów. Ma to kolosalny wpływ na budzenie się w tobie trwałej motywacji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz