Coś się stało, niby nie nowina, co jakiś czas dotyka nas kryzys, zdarzenie, coś co sprawia lawinę czarnych myśli, scenariuszy, tysiące ucieczek, zamknięć, głębszego zapadnięcia się w siebie zdala od innych. Cóż zrobić: iść na piwo, zatopić się w czarnych myślach, słuchać muzyki i oglądać filmy, chodzić bez celu po mieście i w końcu iść na piwo. Ot i wszystko, tyle z chwały Rzymu. Zawsze można iść na piwo. Jednak co dziś wieczór przygotuję dla siebie rano. W jaki sposób wezmę odpowiedzialność za siebie jutrzejszego. Przecież niemal jak prorok potrafię przewidzieć scenariusze toku swoich myśli i uczuć, funkcjonowania ciała. Co mogę zrobić dziś by jutro być z siebie choć trochę bardziej dumnym czy zadowolonym. Jakim działaniem i wysiłkiem mogę pocieszyć siebie jutrzejszego? Przerobić kolejną lekcje języka, tak na zimno bez emocji, posprzątać i uporządkować przestrzeń wokół siebie, pomyśleć o swoich celach, podziękować Bogu przez Jezusa za to, co mam. Może nie wiele tego, ale dziś wieczór przygotuje się i uporządkuję by pomóc sobie jutrzejszemu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz